-
info
“Ecologies of closeness” is een solotentoonstelling van Maya Erin Masuda die Queer(ed) Ecologies en alternatieve vormen van verwantschap verkent te midden van een beschadigde planeet. Naast Masuda’s ruimtelijke installatie ontvouwt de tentoonstelling zich gedurende vier maanden via een reeks kunstenaarsgesprekken en workshops. Geïnspireerd door Timothy Mortons concept van ‘Dark Ecology’ richt Masuda de aandacht op de ambivalente verstrengeling van ecologische intimiteit en toxiciteit. Ze volgt de bewegingen van specifieke chemicaliën terwijl deze zich binnen en tussen lichamen in ecologische gemeenschappen verspreiden. Haar onderzoek laat bovendien zien hoe bredere structurele lichamen, zoals natiestaten en institutionele autoriteiten, doordringen in individuele lichamen. Daarbij onderzoekt ze thema’s als nucleaire biopolitiek, reproductieve rechten en het wijdverbreide fenomeen van lichamelijke ontsteking. Vanuit dit perspectief formuleert Masuda’s voortdurende betrokkenheid bij Queer Ecologies een kader om met toxiciteit te denken en te leven, terwijl ze regressionistische impulsen weerstaat die dergelijke dualiteiten proberen te ontkennen. Ecologies of closeness roept uiteindelijk op tot een ontvankelijkheid voor stemmen die voortkomen uit medeplichtigheid, ambiguïteit en gedeeltelijke vormen van getuigenis.
-
info
“Ecologies of closeness” is een solotentoonstelling van Maya Erin Masuda die Queer(ed) Ecologies en alternatieve vormen van verwantschap verkent te midden van een beschadigde planeet. Naast Masuda’s ruimtelijke installatie ontvouwt de tentoonstelling zich gedurende vier maanden via een reeks kunstenaarsgesprekken en workshops. Geïnspireerd door Timothy Mortons concept van ‘Dark Ecology’ richt Masuda de aandacht op de ambivalente verstrengeling van ecologische intimiteit en toxiciteit. Ze volgt de bewegingen van specifieke chemicaliën terwijl deze zich binnen en tussen lichamen in ecologische gemeenschappen verspreiden. Haar onderzoek laat bovendien zien hoe bredere structurele lichamen, zoals natiestaten en institutionele autoriteiten, doordringen in individuele lichamen. Daarbij onderzoekt ze thema’s als nucleaire biopolitiek, reproductieve rechten en het wijdverbreide fenomeen van lichamelijke ontsteking. Vanuit dit perspectief formuleert Masuda’s voortdurende betrokkenheid bij Queer Ecologies een kader om met toxiciteit te denken en te leven, terwijl ze regressionistische impulsen weerstaat die dergelijke dualiteiten proberen te ontkennen. Ecologies of closeness roept uiteindelijk op tot een ontvankelijkheid voor stemmen die voortkomen uit medeplichtigheid, ambiguïteit en gedeeltelijke vormen van getuigenis.
-
info
Videolink: https://vimeo.com/1141621302 Wachtwoord: op aanvraag. De personages in deze video leven op een gewonde planeet. Ze nemen uit eigen beweging chemicaliën tot zich en kiezen ervoor een onclassificeerbaar queer bestaan te leiden, om te ontsnappen aan een heteroseksuele toekomstvisie die wordt gedomineerd door kinderen en reproductie, en door conventionele gendernormen. Geïnspireerd door het werk van Paul B. Preciado, Mel Chen en Heather Davis gaan zij met elkaar in gesprek over intimiteit en verwantschap. De herdefiniëring van familie en verwantschap die queer individuen ervaren, roept urgente vragen op over de soorten relaties die mensen kiezen en/of afwijzen als hun gemeenschappen van zorg, en over wat zij beschouwen als middelen voor voortzetting en reproductie. Door bovendien in te zoomen op een microscopisch kleine schaal, die van het molecuul, heroverweegt Masuda uiteenlopende entiteiten zoals bacteriën, dieren en land als onderdeel van een nieuwe gemeenschap. Daarbij laat ze zich leiden door de talloze chemische stoffen die het lichaam overstijgen en binnen de ecologische gemeenschap worden doorgegeven. Zo wordt het idee van een ‘planetaire verwantschap’ opnieuw bekeken: een vorm van verwantschap die zich horizontaal verspreidt en fundamenteel verschilt van verwantschap die gebaseerd is op verticale bloedbanden.
-
info
Videolink: https://vimeo.com/1141621302 Wachtwoord: op aanvraag. De personages in deze video leven op een gewonde planeet. Ze nemen uit eigen beweging chemicaliën tot zich en kiezen ervoor een onclassificeerbaar queer bestaan te leiden, om te ontsnappen aan een heteroseksuele toekomstvisie die wordt gedomineerd door kinderen en reproductie, en door conventionele gendernormen. Geïnspireerd door het werk van Paul B. Preciado, Mel Chen en Heather Davis gaan zij met elkaar in gesprek over intimiteit en verwantschap. De herdefiniëring van familie en verwantschap die queer individuen ervaren, roept urgente vragen op over de soorten relaties die mensen kiezen en/of afwijzen als hun gemeenschappen van zorg, en over wat zij beschouwen als middelen voor voortzetting en reproductie. Door bovendien in te zoomen op een microscopisch kleine schaal, die van het molecuul, heroverweegt Masuda uiteenlopende entiteiten zoals bacteriën, dieren en land als onderdeel van een nieuwe gemeenschap. Daarbij laat ze zich leiden door de talloze chemische stoffen die het lichaam overstijgen en binnen de ecologische gemeenschap worden doorgegeven. Zo wordt het idee van een ‘planetaire verwantschap’ opnieuw bekeken: een vorm van verwantschap die zich horizontaal verspreidt en fundamenteel verschilt van verwantschap die gebaseerd is op verticale bloedbanden.
-
info
Videolink: https://vimeo.com/1141621302 Wachtwoord: op aanvraag. De personages in deze video leven op een gewonde planeet. Ze nemen uit eigen beweging chemicaliën tot zich en kiezen ervoor een onclassificeerbaar queer bestaan te leiden, om te ontsnappen aan een heteroseksuele toekomstvisie die wordt gedomineerd door kinderen en reproductie, en door conventionele gendernormen. Geïnspireerd door het werk van Paul B. Preciado, Mel Chen en Heather Davis gaan zij met elkaar in gesprek over intimiteit en verwantschap. De herdefiniëring van familie en verwantschap die queer individuen ervaren, roept urgente vragen op over de soorten relaties die mensen kiezen en/of afwijzen als hun gemeenschappen van zorg, en over wat zij beschouwen als middelen voor voortzetting en reproductie. Door bovendien in te zoomen op een microscopisch kleine schaal, die van het molecuul, heroverweegt Masuda uiteenlopende entiteiten zoals bacteriën, dieren en land als onderdeel van een nieuwe gemeenschap. Daarbij laat ze zich leiden door de talloze chemische stoffen die het lichaam overstijgen en binnen de ecologische gemeenschap worden doorgegeven. Zo wordt het idee van een ‘planetaire verwantschap’ opnieuw bekeken: een vorm van verwantschap die zich horizontaal verspreidt en fundamenteel verschilt van verwantschap die gebaseerd is op verticale bloedbanden.
-
info
Videolink: https://vimeo.com/1141621302 Wachtwoord: op aanvraag. De personages in deze video leven op een gewonde planeet. Ze nemen uit eigen beweging chemicaliën tot zich en kiezen ervoor een onclassificeerbaar queer bestaan te leiden, om te ontsnappen aan een heteroseksuele toekomstvisie die wordt gedomineerd door kinderen en reproductie, en door conventionele gendernormen. Geïnspireerd door het werk van Paul B. Preciado, Mel Chen en Heather Davis gaan zij met elkaar in gesprek over intimiteit en verwantschap. De herdefiniëring van familie en verwantschap die queer individuen ervaren, roept urgente vragen op over de soorten relaties die mensen kiezen en/of afwijzen als hun gemeenschappen van zorg, en over wat zij beschouwen als middelen voor voortzetting en reproductie. Door bovendien in te zoomen op een microscopisch kleine schaal, die van het molecuul, heroverweegt Masuda uiteenlopende entiteiten zoals bacteriën, dieren en land als onderdeel van een nieuwe gemeenschap. Daarbij laat ze zich leiden door de talloze chemische stoffen die het lichaam overstijgen en binnen de ecologische gemeenschap worden doorgegeven. Zo wordt het idee van een ‘planetaire verwantschap’ opnieuw bekeken: een vorm van verwantschap die zich horizontaal verspreidt en fundamenteel verschilt van verwantschap die gebaseerd is op verticale bloedbanden.
-
info
Na de rampen in Fukushima en Tsjernobyl werden grote aantallen landbouwhuisdieren geslacht uit angst voor de consumptie van besmet vlees [1]. De angst voor straling had niet alleen invloed op het beleid rond dierlijk leven, maar bracht ook spanningen rond menselijke reproductieve rechten aan het licht. Verschillende getuigenissen maken zelfs melding van het systematisch aanmoedigen van abortussen [2]. In dit werk creëer ik, door posthumanistische temporaliteiten van vergaande melk, synthetische huid en chemisch verontreinigde planten te verweven in het ruimtelijke narratief, een omgeving waarin op zintuiglijke wijze kan worden onderzocht hoe technonationalistische biopolitiek zich manifesteert in de regulering van meer-dan-menselijk leven, de onderdrukking van queer gemeenschappen en het afdwingen van bevolkingscontrole via eugenetische logica’s. Door de circulatie van lichaamsvloeistoffen te volgen — die noch volledig menselijk, noch dierlijk, noch planetair zijn — wil ik urgente vragen opwerpen rond posthumanisme, intimiteit, pijn en queerness in de voorzienbare toekomst. Het werk onderzoekt relaties tussen mens en dier vanuit het perspectief van de selectie van levens in het licht van ecologische catastrofes. [1] International Atomic Energy Agency, Environmental Consequences of the Chernobyl Accident and their Remediation: Twenty Years of Experience, (International Atomic Energy Agency, Wenen, 2006). [2] Sebastian Pflugbeil, Henrik Paulitz, Angelika Claussen, Inge Schmitz-Feuerhake, Health Effects of Chernobyl 25 Years after the Reactor Catastrophe, (German Affiliate of International Physicians for the Prevention of Nuclear War (IPPNW), 2011).
-
info
Na de rampen in Fukushima en Tsjernobyl werden grote aantallen landbouwhuisdieren geslacht uit angst voor de consumptie van besmet vlees [1]. De angst voor straling had niet alleen invloed op het beleid rond dierlijk leven, maar bracht ook spanningen rond menselijke reproductieve rechten aan het licht. Verschillende getuigenissen maken zelfs melding van het systematisch aanmoedigen van abortussen [2]. In dit werk creëer ik, door posthumanistische temporaliteiten van vergaande melk, synthetische huid en chemisch verontreinigde planten te verweven in het ruimtelijke narratief, een omgeving waarin op zintuiglijke wijze kan worden onderzocht hoe technonationalistische biopolitiek zich manifesteert in de regulering van meer-dan-menselijk leven, de onderdrukking van queer gemeenschappen en het afdwingen van bevolkingscontrole via eugenetische logica’s. Door de circulatie van lichaamsvloeistoffen te volgen — die noch volledig menselijk, noch dierlijk, noch planetair zijn — wil ik urgente vragen opwerpen rond posthumanisme, intimiteit, pijn en queerness in de voorzienbare toekomst. Het werk onderzoekt relaties tussen mens en dier vanuit het perspectief van de selectie van levens in het licht van ecologische catastrofes. [1] International Atomic Energy Agency, Environmental Consequences of the Chernobyl Accident and their Remediation: Twenty Years of Experience, (International Atomic Energy Agency, Wenen, 2006). [2] Sebastian Pflugbeil, Henrik Paulitz, Angelika Claussen, Inge Schmitz-Feuerhake, Health Effects of Chernobyl 25 Years after the Reactor Catastrophe, (German Affiliate of International Physicians for the Prevention of Nuclear War (IPPNW), 2011).
-
info
Na de rampen in Fukushima en Tsjernobyl werden grote aantallen landbouwhuisdieren geslacht uit angst voor de consumptie van besmet vlees [1]. De angst voor straling had niet alleen invloed op het beleid rond dierlijk leven, maar bracht ook spanningen rond menselijke reproductieve rechten aan het licht. Verschillende getuigenissen maken zelfs melding van het systematisch aanmoedigen van abortussen [2]. In dit werk creëer ik, door posthumanistische temporaliteiten van vergaande melk, synthetische huid en chemisch verontreinigde planten te verweven in het ruimtelijke narratief, een omgeving waarin op zintuiglijke wijze kan worden onderzocht hoe technonationalistische biopolitiek zich manifesteert in de regulering van meer-dan-menselijk leven, de onderdrukking van queer gemeenschappen en het afdwingen van bevolkingscontrole via eugenetische logica’s. Door de circulatie van lichaamsvloeistoffen te volgen — die noch volledig menselijk, noch dierlijk, noch planetair zijn — wil ik urgente vragen opwerpen rond posthumanisme, intimiteit, pijn en queerness in de voorzienbare toekomst. Het werk onderzoekt relaties tussen mens en dier vanuit het perspectief van de selectie van levens in het licht van ecologische catastrofes. [1] International Atomic Energy Agency, Environmental Consequences of the Chernobyl Accident and their Remediation: Twenty Years of Experience, (International Atomic Energy Agency, Wenen, 2006). [2] Sebastian Pflugbeil, Henrik Paulitz, Angelika Claussen, Inge Schmitz-Feuerhake, Health Effects of Chernobyl 25 Years after the Reactor Catastrophe, (German Affiliate of International Physicians for the Prevention of Nuclear War (IPPNW), 2011).
-
info
Na de rampen in Fukushima en Tsjernobyl werden grote aantallen landbouwhuisdieren geslacht uit angst voor de consumptie van besmet vlees [1]. De angst voor straling had niet alleen invloed op het beleid rond dierlijk leven, maar bracht ook spanningen rond menselijke reproductieve rechten aan het licht. Verschillende getuigenissen maken zelfs melding van het systematisch aanmoedigen van abortussen [2]. In dit werk creëer ik, door posthumanistische temporaliteiten van vergaande melk, synthetische huid en chemisch verontreinigde planten te verweven in het ruimtelijke narratief, een omgeving waarin op zintuiglijke wijze kan worden onderzocht hoe technonationalistische biopolitiek zich manifesteert in de regulering van meer-dan-menselijk leven, de onderdrukking van queer gemeenschappen en het afdwingen van bevolkingscontrole via eugenetische logica’s. Door de circulatie van lichaamsvloeistoffen te volgen — die noch volledig menselijk, noch dierlijk, noch planetair zijn — wil ik urgente vragen opwerpen rond posthumanisme, intimiteit, pijn en queerness in de voorzienbare toekomst. Het werk onderzoekt relaties tussen mens en dier vanuit het perspectief van de selectie van levens in het licht van ecologische catastrofes. [1] International Atomic Energy Agency, Environmental Consequences of the Chernobyl Accident and their Remediation: Twenty Years of Experience, (International Atomic Energy Agency, Wenen, 2006). [2] Sebastian Pflugbeil, Henrik Paulitz, Angelika Claussen, Inge Schmitz-Feuerhake, Health Effects of Chernobyl 25 Years after the Reactor Catastrophe, (German Affiliate of International Physicians for the Prevention of Nuclear War (IPPNW), 2011).
-
info
“Ecologies of closeness” is een solotentoonstelling van Maya Erin Masuda die Queer(ed) Ecologies en alternatieve vormen van verwantschap verkent te midden van een beschadigde planeet. Naast Masuda’s ruimtelijke installatie ontvouwt de tentoonstelling zich gedurende vier maanden via een reeks kunstenaarsgesprekken en workshops. Geïnspireerd door Timothy Mortons concept van ‘Dark Ecology’ richt Masuda de aandacht op de ambivalente verstrengeling van ecologische intimiteit en toxiciteit. Ze volgt de bewegingen van specifieke chemicaliën terwijl deze zich binnen en tussen lichamen in ecologische gemeenschappen verspreiden. Haar onderzoek laat bovendien zien hoe bredere structurele lichamen, zoals natiestaten en institutionele autoriteiten, doordringen in individuele lichamen. Daarbij onderzoekt ze thema’s als nucleaire biopolitiek, reproductieve rechten en het wijdverbreide fenomeen van lichamelijke ontsteking. Vanuit dit perspectief formuleert Masuda’s voortdurende betrokkenheid bij Queer Ecologies een kader om met toxiciteit te denken en te leven, terwijl ze regressionistische impulsen weerstaat die dergelijke dualiteiten proberen te ontkennen. Ecologies of closeness roept uiteindelijk op tot een ontvankelijkheid voor stemmen die voortkomen uit medeplichtigheid, ambiguïteit en gedeeltelijke vormen van getuigenis.
-
info
“Ecologies of closeness” is een solotentoonstelling van Maya Erin Masuda die Queer(ed) Ecologies en alternatieve vormen van verwantschap verkent te midden van een beschadigde planeet. Naast Masuda’s ruimtelijke installatie ontvouwt de tentoonstelling zich gedurende vier maanden via een reeks kunstenaarsgesprekken en workshops. Geïnspireerd door Timothy Mortons concept van ‘Dark Ecology’ richt Masuda de aandacht op de ambivalente verstrengeling van ecologische intimiteit en toxiciteit. Ze volgt de bewegingen van specifieke chemicaliën terwijl deze zich binnen en tussen lichamen in ecologische gemeenschappen verspreiden. Haar onderzoek laat bovendien zien hoe bredere structurele lichamen, zoals natiestaten en institutionele autoriteiten, doordringen in individuele lichamen. Daarbij onderzoekt ze thema’s als nucleaire biopolitiek, reproductieve rechten en het wijdverbreide fenomeen van lichamelijke ontsteking. Vanuit dit perspectief formuleert Masuda’s voortdurende betrokkenheid bij Queer Ecologies een kader om met toxiciteit te denken en te leven, terwijl ze regressionistische impulsen weerstaat die dergelijke dualiteiten proberen te ontkennen. Ecologies of closeness roept uiteindelijk op tot een ontvankelijkheid voor stemmen die voortkomen uit medeplichtigheid, ambiguïteit en gedeeltelijke vormen van getuigenis.
-
info
“Ecologies of closeness” is een solotentoonstelling van Maya Erin Masuda die Queer(ed) Ecologies en alternatieve vormen van verwantschap verkent te midden van een beschadigde planeet. Naast Masuda’s ruimtelijke installatie ontvouwt de tentoonstelling zich gedurende vier maanden via een reeks kunstenaarsgesprekken en workshops. Geïnspireerd door Timothy Mortons concept van ‘Dark Ecology’ richt Masuda de aandacht op de ambivalente verstrengeling van ecologische intimiteit en toxiciteit. Ze volgt de bewegingen van specifieke chemicaliën terwijl deze zich binnen en tussen lichamen in ecologische gemeenschappen verspreiden. Haar onderzoek laat bovendien zien hoe bredere structurele lichamen, zoals natiestaten en institutionele autoriteiten, doordringen in individuele lichamen. Daarbij onderzoekt ze thema’s als nucleaire biopolitiek, reproductieve rechten en het wijdverbreide fenomeen van lichamelijke ontsteking. Vanuit dit perspectief formuleert Masuda’s voortdurende betrokkenheid bij Queer Ecologies een kader om met toxiciteit te denken en te leven, terwijl ze regressionistische impulsen weerstaat die dergelijke dualiteiten proberen te ontkennen. Ecologies of closeness roept uiteindelijk op tot een ontvankelijkheid voor stemmen die voortkomen uit medeplichtigheid, ambiguïteit en gedeeltelijke vormen van getuigenis.
Websites
Portfolio Website
mayamasuda.netSocial media
Curriculum vitae
Opleidingen
-
2026 - 2029Researcher at MAR (Meaningful Artistic Research) Utrecht, HKU faculteit Kunst en Vormgeving
-
2021 - 2023MA in Arts and Humanities Royal College of Art, Londen Diploma behaald
-
2019 - 2021BA in Arts and Media Tama Art University, Tokyo, Japan Diploma behaald
-
2017 - 2019(Trasfer) Information Design and Engineering Keio University, Tokyo
tentoonstellingen
-
2025Ecologies of Closeness Yamaguchi Center for Arts and Media Yamaguchi, Japan “Ecologies of closeness” is een solotentoonstelling van Maya Erin Masuda die Queer(ed) Ecologies en alternatieve vormen van verwantschap onderzoekt te midden van een beschadigde planeet. Naast Masuda’s ruimtelijke installatie ontvouwt de tentoonstelling zich gedurende vier maanden via een reeks kunstenaarsgesprekken en workshops. Voortbouwend op Timothy Mortons concept van “Dark Ecology” legt Masuda de ambivalente verstrengeling tussen ecologische intimiteit en toxiciteit bloot. Ze volgt de bewegingen van specifieke chemicaliën terwijl deze zich door en tussen lichamen binnen ecologische gemeenschappen verspreiden. Haar onderzoek laat daarnaast zien hoe bredere structurele lichamen, zoals natiestaten en institutionele autoriteiten, doordringen in individuele lichamen. Daarbij raakt ze aan thema’s als nucleaire biopolitiek, reproductieve rechten en het alomtegenwoordige fenomeen van lichamelijke ontsteking. Vanuit dit perspectief formuleert Masuda’s voortdurende betrokkenheid bij Queer Ecologies een kader om met toxiciteit te denken en te leven, en verzet zij zich tegen regressieve impulsen die dergelijke dualiteiten proberen te ontkennen. “Ecologies of closeness” roept uiteindelijk op tot een afstemming op stemmen die voortkomen uit medeplichtigheid, ambiguïteit en gedeeltelijke vormen van getuigenis. www.ycam.jp/en/events/2025/scopic-measure-17/ Solo
-
2025Sleep, Lick, Leak, Deep... Daiwa Foundation London London , Verenigd Koninkrijk De Daiwa Anglo-Japanese Foundation presenteert met genoegen Maya Erin Masuda’s eerste solotentoonstelling in het Verenigd Koninkrijk, Sleep, Lick, Leak, Deep….. Vanuit een begrip van de precaire aard en voortdurende veranderlijkheid van de planeet waarop we leven, stelt Masuda alternatieve, verbeeldingsrijke vormen van meer-dan-menselijke verstrengeling voor, waarin ruimte is voor ambiguïteit, multipliciteit en het queer. In haar oeuvre werpt Masuda een intieme blik op hedendaagse ecologische trauma’s en biopolitiek, zoals die zichtbaar worden in specifieke chemische infrastructuren of nucleaire catastrofes. Masuda, geboren in Tokio en werkzaam vanuit Londen en Berlijn, heeft de huid — de zeer persoonlijke, fysieke en emotionele grens die levende wezens bezitten — vaak vergeleken met de nationale, necropolitieke grenzen die kunstmatig door menselijke samenlevingen zijn geconstrueerd. Voor Masuda vormen haar onderzoeksreizen naar ecologisch beschadigde locaties een bevrijdende ervaring: ze deconstrueren de discrepantie tussen geïnstitutionaliseerde menselijke uitbuiting van de planeet en haar eigen gewaarwordingen, die worden opgeroepen door het ontdekken van de ondraaglijke ecologische intimiteit die daarin besloten ligt. In deze tentoonstelling biedt Masuda dan ook een poëtische, ontologische ademruimte die een gevoel van interspecies-verbondenheid bevordert en wijst op het niet-autonome karakter van alle levende actoren. dajf.org.uk/exhibitions/sleep-lick-leak-deep-by-maya-erin-masuda Solo
-
2025Transmediale 2025 Haus der Kulturen der Welt (HKW) Berlin, Duitsland n reactie op het thema van transmediale 2025 richt de onderzoekworkshop van dit jaar, georganiseerd door het Digital Aesthetics Research Center (Aarhus University) in samenwerking met transmediale, zich op de vraag hoe hedendaagse genetwerkte, technologische omgevingen manieren van sociaal-zijn vormgeven, vastleggen en kapitaliseren. De titel van de workshop verwijst naar een citaat van de Uruguayaanse dichter Cristina Peri Rossi, die op pijnlijke wijze stelt: “in de liefde is het, net als bij boksen, allemaal een kwestie van afstand”. Gedurende twee dagen verbindt de workshop — geleid door DARC-teamleden Pablo Velasco, Magdalena Tyzlik-Carver, Søren Pold, Christian Ulrik Andersen, Nicolas Malevé, en Jussi Parikka — de temporaliteiten van always-on en FOMO met esthetiek als manieren om afstand en nabijheid waar te nemen, en met de mogelijkheden voor verzet en kritiek. Tijdens het festival delen de deelnemers hun werk-in-wording in een gezamenlijke presentatie. Met werk van Minke Nouwens, Ruben van de Ven, Megan Phipps Christoffer, Koch Andersen, Tommy Shaffer Shane, Sami Itavuori, Matīss Groskaufmanis, Maja Funke, Katya Sivers, Daria Iuriichuk, Kola Heyward-Rotimi, Nico Daleman, Paul V. Schmidt en Maya Erin Masuda. transmediale.de/en/event/darc-phd-presentation-2025 Groep
-
2024SOFT & HARD: Beyond Recognition and Queer Coding Art House Wakefield Wakefield The Art House verwelkomt Whiskey Chow, een in Londen gevestigde kunstenaar, Chinese drag king en tutor aan het Royal College of Art (RCA), die een groep kunstenaars samenbrengt die onderzoeken wat ‘Queer spirit’ vandaag de dag betekent binnen de artistieke praktijk. Levend binnen verschillende tijdlijnen van LGBTQIA+-bewegingen en voortdurend navigerend door complexe machtsdynamieken vanuit intersectionele en interculturele perspectieven, ontwikkelen Queer kunstenaars vaak nieuwe visuele benaderingen om hun verlangens en zorgen te adresseren. SOFT & HARD onderzoekt hoe nieuwe generaties Queer kunstenaars via kunst ruimte creëren voor zichzelf en hun gemeenschap, voorbij ijdelheid, hyperseksualiteit en genderperformativiteit. De tentoonstelling toont recent werk van aan het RCA afgestudeerde kunstenaars Elena Hoskyns-Abrahall, Emma Sheehy, Hongmin An, Jim Rampage, Leonie Cameron, Net Warner, Sean Synnuck, Sojung Park, Yuqing Lin, Candice Dehnavi, Maya Erin Masuda, Theresa Weber, Rose Arbuthnott en Whiskey Chow. the-arthouse.org.uk/exhibitions/whiskey-chow-curates-soft-hard-ii/ Groep
-
2023Ground Zero Kyoto Art Center Kyoto, Japan Ground Zero is een term die oorspronkelijk werd gebruikt om de plaats van een nucleaire explosie of raketinslag aan te duiden. De term, die al sinds het Manhattanproject wordt gebruikt, is tegenwoordig overgenomen om het verlies van een veelbelovende toekomst en de ‘lege ruimte’ die daarvoor in de plaats kwam, te beschrijven — een leegte die een hoge prijs heeft gekend. De recente oorlogen en invasies die wereldwijd hebben plaatsgevonden, hebben niet alleen enorm menselijk leed veroorzaakt, maar ook ingrijpende gevolgen achtergelaten, waaronder de verontreiniging van bossen, land en dieren door het gebruik van massavernietigingswapens. Wat verloren is gegaan, is niet alleen fysiek en materieel. Internationale afwijzing en uitsluiting hebben geleid tot het verdwijnen van specifieke lokale culturen en geschiedenissen uit het complexe web van relaties binnen het menselijk geheugen en cyberspace. Hier breidt het ‘geotrauma’ zich uit van de fysieke wereld van topografie naar een leegte in het immateriële domein van cultuur en herinnering. Door te onderzoeken hoe recente technologieën, zoals satellietsurveillance en kernenergie, hebben bijgedragen aan deze nieuwe vorm van biopolitiek, beschouwt de tentoonstelling de materiële en immateriële leegtes die aan deze periferieën zijn ontstaan als het nieuwe ground zero van onze tijd. Tegelijkertijd brengt de tentoonstelling deze herinneringen aan het trauma gezamenlijk bijeen. www.kac.or.jp/en/events/%E5%B1%95%E8%A6%A7%E4%BC%9A%E3%80%8Eground-zero%E3%80%8F/ Groep
-
2023Constructing Utopia Gallery xy Olomouc Olomouc, Tsjechië Er is geen rooskleurige toekomst: in plaats daarvan zijn er vele utopische scenario’s die, naast hun verschillen, bepaalde overeenkomsten vertonen. Sommige zijn gebaseerd op nieuwe sociale praktijken, terwijl andere architectonische of wetenschappelijke ideeën in een nieuwe context plaatsen. Toch is elk utopisch model in zekere zin puur individueel. Tegelijkertijd is er een andere kant van de medaille. Achter het gelukkige beeld van de toekomst zijn altijd onderdrukte sociale groepen, een ongelijke verdeling van middelen en andere problemen te vinden. In deze context wordt het woord ‘utopie’ vaak in verband gebracht met het woord ‘dystopie’ (het antoniem ervan). Het kan dan ook moeilijk zijn om een duidelijke grens tussen beide te trekken. Het woord ‘utopie’ vindt zijn oorsprong in het Grieks. Het is gevormd uit twee woorden: οὐ (‘niet’) en τόπος (‘plaats’). Gewoonlijk wordt het gebruikt in de context van onrealistische dromen over de toekomst. Binnen deze tentoonstelling verwijst het echter niet naar een plaats of iets statisch, maar ook naar een proces, een idee, een gebeurtenis, een experiment, een gedachtebeweging, een hypothese en een fantasie. Dit project is een laboratorium. Hier proberen kunstenaars, net als wetenschappers, te voorspellen hoe de werkelijkheid in de nabije (of minder nabije) toekomst zal veranderen. Deze voorspellingen zijn speculatief en individueel. Sommige kunstenaars geloven dat de nieuwe wereld gebaseerd zal zijn op collectief geheugen; anderen onderzoeken de ecologische aspecten ervan, terwijl weer anderen de toekomstige wereld verbeelden vanuit feministische, technocratische en andere theoretische perspectieven. De kunstenaars in deze tentoonstelling bieden geen realistisch toekomstbeeld, maar tonen de (on)mogelijke trajecten ervan. sites.google.com/a/xyolomouc.com/galerie/page/galerie-xy/2023-constructing-utopia Groep
opdrachten
-
2025Planet in Your Skin Yamaguchi Center for Arts and Media Yamaguchi, Japan Single-channel video, kleur, in opdracht van YCAM Videolink: https://vimeo.com/1141621302 Wachtwoord: op aanvraag. De personages in deze video leven op een gewonde planeet. Ze nemen uit eigen beweging chemicaliën tot zich en kiezen ervoor een onclassificeerbaar queer bestaan te leiden, om te ontsnappen aan een heteroseksuele toekomstvisie die wordt gedomineerd door kinderen en reproductie, evenals door conventionele gendernormen. Geïnspireerd door het werk van Paul B. Preciado, Mel Chen en Heather Davis gaan zij met elkaar in gesprek over intimiteit en verwantschap. De herdefiniëring van familie en verwantschap die queer individuen ervaren, werpt urgente vragen op over de soorten relaties die mensen kiezen en/of afwijzen als gemeenschappen van zorg, en over wat zij beschouwen als dragers van voortplanting en continuïteit. Door bovendien in te zoomen op een microscopisch kleine schaal, die van het molecuul, heroverweegt Masuda uiteenlopende entiteiten zoals bacteriën, dieren en land als onderdeel van een nieuwe gemeenschap. Daarbij laat ze zich leiden door de talloze chemische stoffen die het lichaam overstijgen en binnen de ecologische gemeenschap worden doorgegeven. Zo hernemen we het idee van een ‘planetaire verwantschap’ die zich horizontaal verspreidt en fundamenteel verschilt van verwantschap die gebaseerd is op verticale bloedlijnen. mayamasuda.net/Planet-in-Your-Skin-All-Small-Fragments-of-You Uitgevoerd
Recensies
-
2025Vanuit het perspectief van Queer Ecology de relatie tussen reproductie en technologie onderzoeken — een interview met Maya Erin Masuda. Magazine Natsuko Fukushima Tokyo, Japan www.tokyoartbeat.com/articles/-/maya-erin-masuda-interview-202508 Interview on Maya Erin Masuda by Natsuko Fukushima, editor in chief, Tokyo Art Beat.
-
2025Giftige Queere Verbondenheid: ‘Toxiciteit’ en de ‘Ander’ in het Werk van Maya Erin Masuda Magazine Nodoka Odawara Tokyo, Japan realtokyo.co.jp/exhibition/maya-erin-masuda-ecologies-of-closeness/ Review on Maya Erin Masuda's solo exhibition 'Ecologies of Closeness 'by Nodoka Odawara, professor of Yokohama National University.
-
2025Interview met Maya Erin Masuda: Hoe leven we met ‘onzichtbare toxiciteit’ en ‘geweld door vertraging’? Magazine Meruro Washida Tokyo, Japan bijutsutecho.com/magazine/interview/31368 Interview on Maya Erin Masuda by Meruro Washida, the director of 21st century museum, Kanazawa.
Prijzen en stipendia
-
2025Ezoe Memorial Foundation Scholarship Ezoe Memorial Foundation Tokyo, Japan Maya Erin Masuda has been a fellow from Ezoe Memorial Foundation Scholarship since 2021-2025 for research abroad.
-
2024Kuma Foundation Scholarhship Kuma Foundation Tokyo, Japan Maya Erin Masuda has been a fellow from Kuma Foundation since 2021-2024 for artistic research and production.
-
2024Sasakawa Grant Sasakawa Foundation London Maya Erin Masuda has been a recipient of Sasakawa Grant for the year of 2024 for artistic research and production.