-
info
Mijn moeder stelt me altijd veel vragen. Vroeger vroeg ze me waarom ik geen vriend had. Toen ik uiteindelijk trouwde, dacht ik dat er een einde zou komen aan haar verwachtingen. Maar vlak voordat ik naar Nederland vertrok om bij mijn man te gaan wonen, zei ze tegen me: ‘Je moet in alles naar je schoonmoeder luisteren, begrijp je?’ Onderweg om mijn vlucht te halen, voelde ik iets in mij met volle snelheid naar beneden tollen. Vanaf dat moment begon depressie bij me te blijven. Later vroeg ik me af of het misschien niet alleen depressie was, maar dat er een ‘boze-schoonmoedergeest’ bij me woonde—een van de inheemse spoken en geesten die de huizen en keukens van immigranten bewonen, mij in de gaten houden en over me oordelen. Als boze-schoonmoedergeesten echt bestaan, wie zijn ze dan? Hoe zien ze eruit? Wat eten ze? Zingen ze liedjes?
-
info
Nadat ik naar Nederland was gemigreerd, vond ik het moeilijk om mijn vrienden, familie en mijn vroegere leven in Taiwan onder ogen te komen. Ik had het gevoel dat ik een nieuwe persoonlijkheid had ontwikkeld. Toen ik terugkeerde, merkte ik dat ik een geforceerde glimlach droeg. Vanbinnen voelde ik pijn, maar ik kon niet stoppen met glimlachen. In maart 2025 kocht ik een wit masker voordat ik hen ontmoette. Als ik een masker draag wanneer ik mensen ontmoet die ik goed ken, zal ik me dan veiliger voelen? Wat zal er gebeuren?
-
info
Mijn vader had een Engels kasteel is geïnspireerd door mijn vader, die een Engels kasteel had—als achtergrondafbeelding op zijn computer. Op een dag in mijn jeugd kwam mijn vader thuis en liet hij trots foto’s van Engelse kastelen zien. Zelf is hij er nooit geweest. In februari 2025 zag ik een kasteel in Zeist. Het kasteel herinnerde me eraan hoe trots mijn vader destijds op die foto’s was geweest. Maar nu, hoewel ik naar een plek ben gemigreerd waar veel kastelen zijn, bewondert mijn vader mij helemaal niet. Ik begon de omgeving rond verschillende kastelen te verkennen. Waarom is deze herinnering zo aan mij blijven kleven?
-
info
2025– (lopend) In samenwerking met Sheng-Wen Lo ‘Word jij een garangan?’ vroeg ik mijn man, nadat ik had ontdekt dat garangan (mangoest) onder Indonesische arbeidsmigranten in Taiwan ‘playboy’ of ‘playgirl’ betekent. Terwijl verhalen over vreemdgaan viraal gaan in Indonesië, waarbij mensen hun eigen huizen vernielen, merkte ik een vreemde parallel op: mangoesten, die door mensen zijn geïntroduceerd, zijn op eilanden eveneens invasieve soorten geworden. ‘Laten we een garangan-project maken,’ zei mijn man. Nu werken we aan een kunstwerk dat liefdesverdriet omzet in donaties aan organisaties die zich bezighouden met de problematiek rond invasieve mangoesten.
-
info
Om de moeilijkheden in het leven onder ogen te zien, weet ik heel goed dat ik slechte dingen niet simpelweg als ‘slecht’ zou moeten beschouwen. Maar wanneer ik werkelijk met verdrietige emoties werd geconfronteerd terwijl ik met mijn moeilijkheden omging, kon ik niet anders dan het zwaar vinden. Pas toen ik tijdens onze zoektocht naar een huis in Den Haag hondenpoep tegenkwam, begon ik te denken dat poep misschien interessant kon zijn. In 2025 gingen mijn man en ik vaak naar Den Haag om verschillende buurten te bekijken waar we later misschien een huis zouden kunnen vinden om onszelf een plek van beschutting te geven. Het interessante was dat op de routes naar bijna elk huis dat we gingen bekijken overal hondenpoep lag. Als het huis hoop vertegenwoordigt, en onze route naar die hoop vol hondenpoep ligt, wat kunnen we dan doen?
-
info
2025– (lopend) Dit is een levende kaart die Google Maps niet kan zien. In 2025 ontwikkelde ik, in opdracht van de Japan Foundation, een tijdgebonden visueel werk gebaseerd op mijn langdurige etnografische onderzoek met Indonesische arbeidsmigranten in Taiwan. Het project richt zich op Taipei Main Station en zet lichamelijke herinneringen om in een levende kaart. Hier worden plekken niet aangeduid met officiële namen, maar met uitdrukkingen als ‘naast’, ‘tegenover’ of ‘ergens in de buurt’—ruimtes die door migrantenlichamen worden aangevoeld en herinnerd.
-
info
In september 2024, tijdens mijn eerste week op de kunstacademie, ervoer ik een cultuurschok. Ik had te veel sociale contacten en merkte dat anderen gemakkelijk een drankje of ongewenste verzoeken konden weigeren, terwijl ik dat niet kon. Dit bracht me ertoe om Boundary Challenge te beginnen. Ik benader het stellen van grenzen als een experiment en een artistiek project, waarbij ik kleine oefeningen doe en reflecties schrijf. Ik blijf mezelf afvragen: als ik nu mijn onenigheid uitspreek, wat zal er dan gebeuren?
-
info
Toen ik net in Nederland was aangekomen en nog niets wist, begon ik met steun van de NCAF een project om gemeenschappen met een Indonesische achtergrond te verkennen. In november 2024 werkte ik samen met Sheng-Wen Lo aan een workshop bij Casco in Utrecht. Aan de hand van de meme ‘hoe anderen mij zien / hoe ik werkelijk ben’ tekenden deelnemers de stereotypen die op hen worden geprojecteerd op Indonesische rolkussens (guling, ‘Dutch wife’). Ook het kussen zelf draagt sociale labels—ooit was het gewoon een kussen, voordat het door koloniale betekenissen werd gemarkeerd.
-
info
Nadat ik naar Nederland was verhuisd, merkte ik dat ik langzaam een nieuwe persoonlijkheid ontwikkelde. Deze persoonlijkheid hielp me om niet langer voortdurend anderen tevreden te willen stellen, maar zorgde er ook voor dat ik me ongemakkelijk voelde wanneer ik terugkeerde naar Taiwan. Tijdens een van mijn terugreizen naar Taiwan schreef ik op het vliegveld een brief aan mijn vroegere zelf. Ik nam de brief mee op een acht uur durende wandeling langs alle scholen die een rol hadden gespeeld in het vormen van wie ik vroeger was. Tijdens deze wandeling vroeg ik me af welke gedachten en herinneringen onderweg naar boven zouden komen.
-
info
In 2015 verhuisde ik van Tainan naar Taipei en leerde ik een groep Indonesische arbeidsmigranten kennen. Waarom zijn arbeidsmigranten altijd aan het livestreamen? is voortgekomen uit mijn onderzoek en vriendschappen met hen tussen 2015 en 2022. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, kwamen velen van hen niet alleen naar Taiwan om geld te verdienen. Indri, met wie ik langdurig in gesprek was, vertelde me dat ze ‘voor iets op de vlucht waren’: bijvoorbeeld voor verbroken relaties, pijnlijke huwelijken of onafgemaakte levens. Taiwan werd een kruispunt. Ik merkte ook een gedeelde gewoonte op: ze houden van livestreamen.
Curriculum vitae
Opleidingen
-
2024 - 2026Master of Fine Art Utrecht, HKU faculteit Kunst en Vormgeving Diploma behaald
-
2018 - 2021Bachelor of Science in de Etnologie National Chengchi University (NCCU), Taiwan Diploma behaald
-
2015 - 2016Bacheloropleiding Radio, Televisie en Film (specialisatie Film) Shih Hsin University, Taiwan
tentoonstellingen
-
2026Catching Light Vermont Studio Center Johnson, Verenigde Staten Groepstentoonstelling met werk van kunstenaars en schrijvers in residentie. Groep
-
2026Afstudeertentoonstelling Master of Fine Art HKU Bak Basecamp Utrecht, Nederland Afstudeertentoonstelling met werk van afstuderende kunstenaars van de Master of Fine Art-opleiding aan HKU University of the Arts Utrecht. www.bakonline.org/en/basecamp/agenda/graduation+show+master+of+fine+art+hku/ Groep
-
2025as if mistake becomes a place AG gallery Utrecht, Nederland Een tentoonstelling en collectieve bibliotheek van studenten van de Master of Fine Art aan HKU. ag.hku.nl/tentoonstelling/as-if-mistake-becomes-a-place/ Groep
projecten
-
2026
Boze schoonmoedergeesten Den Haag, Nederland Mijn moeder stelt me altijd veel vragen. Vroeger vroeg ze me waarom ik geen vriend had. Toen ik uiteindelijk trouwde, dacht ik dat er een einde zou komen aan haar verwachtingen. Maar vlak voordat ik naar Nederland vertrok om bij mijn man te gaan wonen, zei ze tegen me: ‘Je moet in alles naar je schoonmoeder luisteren, begrijp je?’ Onderweg om mijn vlucht te halen, voelde ik iets in mij met volle snelheid naar beneden tollen. Vanaf dat moment begon depressie bij me te blijven. Later vroeg ik me af of het misschien niet alleen depressie was, maar dat er een ‘boze-schoonmoedergeest’ bij me woonde—een van de inheemse spoken en geesten die de huizen en keukens van immigranten bewonen, mij in de gaten houden en over me oordelen. Als boze-schoonmoedergeesten echt bestaan, wie zijn ze dan? Hoe zien ze eruit? Wat eten ze? Zingen ze liedjes?
-
2024
Grensuitdaging Leiden, Nederland In september 2024, tijdens mijn eerste week op de kunstacademie, ervoer ik een cultuurschok. Ik had te veel sociale contacten en merkte dat anderen gemakkelijk een drankje of ongewenste verzoeken konden weigeren, terwijl ik dat niet kon. Dit bracht me ertoe om Boundary Challenge te beginnen. Ik benader het stellen van grenzen als een experiment en een artistiek project, waarbij ik kleine oefeningen doe en reflecties schrijf. Ik blijf mezelf afvragen: als ik nu mijn onenigheid uitspreek, wat zal er dan gebeuren?
Internationale uitwisselingen / Artist-in-residencies
-
2026Vermont Studio Center, Johnson (VT), USA, Residency Johnson, Verenigde Staten Geselecteerd voor een residentie bij het Vermont Studio Center met een fellowship van het Ministerie van Cultuur van Taiwan. vermontstudiocenter.org/
opdrachten
-
2026De levende kaart: de gemeenschap van Indonesische arbeidsmigranten rond Taipei Main Station Japan Foundation Taipei, Taiwan (Lopend project) Dit is een levende kaart die Google Maps niet kan zien. In Taipei Main Station in Taiwan bestaat een onzichtbare, levende kaart. Voor Indonesische arbeidsmigranten, die deze kaart zelf vormgeven en erover onderhandelen, heeft elke plek in Taipei Main Station een naam volgens hun eigen logica. Deze namen en plekken zijn geen eenduidige aanduidingen zoals die duidelijk op Google Maps of op de plattegrond van het station staan aangegeven. In plaats daarvan worden plekken in het station beschreven met uitdrukkingen als ‘naast iets’, ‘tegenover iets’ of ‘binnen een bepaald gebied’. Dit zijn ruimtes die worden bepaald door een lichamelijk gevoel—door de manier waarop arbeidsmigranten deze plekken fysiek ervaren. Terwijl zij voortdurend met deze plekken in interactie zijn, geven zij geleidelijk vorm aan wat we de ‘migrantengemeenschap van Taipei Main Station’ kunnen noemen. Een gemeenschap is altijd in beweging; plekken dragen zowel hun geschiedenis als hun toekomst met zich mee. care.jpf.go.jp/en/
publicaties
-
2022Waarom zijn arbeidsmigranten altijd aan het livestreamen? Boek Muma Culture Wanci Jiang New Taipei city, Taiwan booksfromtaiwan.moc.gov.tw/books_info.php?id=600 In 2015 verhuisde ik van Guanmiao, Tainan, naar Taipei. In de eenzaamheid van het leven op een andere plek leerde ik in Taipei een groep Indonesische arbeidsmigranten kennen. Waarom zijn arbeidsmigranten altijd aan het livestreamen? beschrijft de jaren van 2015 tot 2022, waarin ik binnen de Indonesische arbeidsmigrantengemeenschap in Taiwan bevriend raakte met Indonesiërs. We brachten feest- en vrije dagen samen door, en ik kreeg ook de kans om het dagelijkse leven van Indonesische arbeidsmigranten in Taiwan te observeren. Ik ontdekte dat de reden waarom veel Indonesische arbeidsmigranten naar Taiwan komen niet altijd zo eenvoudig is als ‘geld willen verdienen’. Nadat ik een journaliste genaamd Indri vier jaar kende, vertelde ze me dat veel Indonesiërs als arbeidsmigrant naar Taiwan komen omdat ze allemaal ergens voor op de vlucht zijn. Ze proberen bijvoorbeeld te ontsnappen aan een relatie vol tegenslagen, een pijnlijk huwelijk of mislukkingen in hun geboorteplaats. Hun leven in Taiwan wordt zo een kruispunt in hun levensloop. Ik ontdekte ook een bijzonder fenomeen binnen de gemeenschap van Indonesische arbeidsmigranten in Taiwan: ze maken heel graag gebruik van hun mobiele telefoon om te livestreamen.
Recensies
-
2023De microfoon aan arbeidsmigranten geven: we horen totaal andere verhalen – Een lezing van Why Are Migrant Workers Always Live Streaming? Website Wu Xiaole Taipei, Taiwan okapi.books.com.tw/article/16591 Dit is een recensie van mijn boek, geschreven door de Taiwanese schrijver Wu Xiaole en gepubliceerd op het online boekrecensieplatform OKAPI.
-
2023Op aangepaste motoren rijden, in het Taiwanees zingen en deelnemen aan het verwelkomen van godheden – kanten van arbeidsmigranten die je misschien nog niet kent – Over Why Are Migrant Workers Always Live Streaming? Website Wan Jinyou Taipei, Taiwan okapi.books.com.tw/article/16538 Dit is een recensie van mijn boek, geschreven door de Taiwanese schrijver Wan Jinyou en gepubliceerd op het online boekrecensieplatform OKAPI.
Prijzen en stipendia
-
2026Kunstvlaai HKU Wild Card Award kunstvlaai Utrecht, Nederland Door HKU genomineerd en door Kunstvlaai geselecteerd als Wild Card-winnaar.
-
2024NL Scholarship Dutch Ministry of Education, Culture and Science together with Dutch research universities and universities of applied sciences, Utrecht, Nederland Ontvanger van de NL Scholarship voor het volgen van de Master of Fine Art aan HKU University of the Arts Utrecht.
-
2023Subsidie voor artistieke activiteiten in het buitenland National Culture and Arts Foundation Taipei, Taiwan Een reisbeurs voor onderzoek naar Indo-Europese en Indonesische gemeenschappen in Nederland.
-
2023Writing Taiwan-subsidie National Culture and Arts Foundation Taipei, Taiwan Een subsidie ter ondersteuning van mijn schrijfwerk over het dagelijks leven van Indonesische arbeidsmigranten in Taiwan en Taiwanese migranten in het buitenland.
-
2023olden Tripod Awards for Publication (Nationale Boekenprijs van Taiwan) National Ministry of Culture Taipei, Taiwan Een Taiwanese nationale literatuurprijs die ik ontving voor mijn eerste gepubliceerde boek, Why Are Migrant Workers Always Livestreaming?
-
2023Geselecteerd als een van de Top 10 non-fictieschrijvers bij de Readmoo Annual Awards Readmoo Taipei, Taiwan Door Readmoo, een groot digitaal leesplatform in Taiwan, geselecteerd als een van de Top 10 non-fictieschrijvers van het jaar.
-
2023Genomineerd voor de Taiwan Literature Golden Award National Museum of Taiwan Literature Tainan, Taiwan Genomineerd voor de Taiwan Literature Golden Award voor mijn eerste gepubliceerde boek, Why Are Migrant Workers Always Livestreaming?
-
2022Winnaar – Openbook Award Openbook Award Taipei, Taiwan Bekroond met de Openbook Award voor mijn eerste gepubliceerde boek, Why Are Migrant Workers Always Livestreaming?
-
2021Subsidie – Literatuursubsidie National Culture and Arts Foundation Taipei, Taiwan Een literatuursubsidie ter ondersteuning van het schrijven en publiceren van mijn eerste boek, Why Are Migrant Workers Always Livestreaming?
artistieke nevenactiviteiten
-
2024 - 2024Workshop – “Me Meme on Dutch Wife”, Casco, Utrecht, Nederland
-
2023 - 2023Lezing – Limestone Bookstore, , Nederland
-
2023 - 2023Lezing – “Taiwanees-Indonesische arbeidsmigrantengemeenschap: inzicht in de realiteit”, Afdeling Sociologie, National Chengchi University, Taipei, Taiwan
-
2023 - 2023Conferentiepresentatie – “Mijn Taiwanese vriend: nieuwe keuzes in de liefde voor Indonesische vrouwelijke arbeidsmigranten”, 2023 Women’s Studies Annual Conference, Taiwan
-
2023 - 2023Boekbespreking – Bespreking van nieuwe boeken over Zuidoost-Aziatische studies, Institute of Ethnology, Academia Sinica, Taipei, Taiwan
-
2023 - 2023Lezing – “Taiwanees-Indonesische arbeidsmigrantengemeenschap”, National Chi Nan University, Nantou, Taiwan
-
2023 - 2023Lezing – Taipei International Book Exhibition: lezing op externe locatie, SuSu Second-Hand Bookstore, Taitung, Taiwan